Het opzetten van je eigen bedrijfje

feb 08

Mijn Leven, Mijn Werk , , Geen Reacties

Krantenbezorger, bollenpeller of vakkenvuller zijn wat mij betreft baantjes uit de 20 eeuw. In een vrije maatschappij die nieuwe ondernemers hard nodig heeft spoor ik iedereen aan om zo vroeg mogelijk in zijn leven het ondernemen te proeven. Web6.nl Diensten bestaat sinds 2006 en is een bedrijfje dat ik heb opgericht toen ik vijftien was. Ik hoor je al denken: “Vijftien is dat niet veel te jong?”. Nee! dat is het niet, iedereen kan een bedrijfje oprichten. Het enige wat je tegenwoordig nodig hebt is een website en een KvK-nummer. Nu was mijn geluk dat ik een internet bedrijfje wilde beginnen dat websites zou gaan bouwen. Dus ik hoefde geen geld uit te geven aan een website. Als je daarentegen een bedrijfje wil starten in een heel ander vak gebied is er vast iemand die je wilt helpen met een website.

Een bedrijfje oprichten is natuurlijk niet gratis, je zal wat investeringen moeten doen. Maar vroeger moest er veel meer geld geïnvesteerd worden voor het een beetje draaiende krijgen van het bedrijfje. Nu is dat niet meer zo. Om even een berekening te maken zal ik je hieronder een schatting van de kosten geven voor het oprichten en draaiende krijgen van mijn bedrijfje.

KvK Registratie € 50,-
Webhosting € 30,-
Domeinregistratie € 10,-
Totaal € 90,-

Als je net een bedrijfje hebt opgericht krijg je allerlei brieven door de bus waaronder uitnodigingen om lid te worden van groothandels, bijvoorbeeld: Sligro en Makro. Maar daarnaast krijgje meestal binnen een maand ook een brief van Google met daarop een tegoed van € 50,- voor het gebruik van Google Adwords. Met € 50,- aan advertentie tegoed kan je meestal al wel een paar klanten binnen halen. En dit tegoed krijg je helemaal gratis. Het is echt een aanrader om je te verdiepen in Google Adwords. Je kan heel goedkoop veel klanten werven. En als je even geen zin hebt in nieuwe klanten kan je de advertenties gewoon stop zetten. Er zijn veel eBooks uitgebracht over het gebruik van Google Adwords, ik zou voor deze eBooks even de dichtstbijzijnde piraten baai bezoeken. Je kan ze ook kopen maar er wordt meestal verkocht via ClickBank en er wordt meestal veel te veel voor gevraagd.

Sidenote: ClickBank is een systeem voor het verkopen van eBooks, er worden erg veel “Hoe wordt ik snel rijk” boeken verkocht via ClickBank voor veel te hogen prijzen. Er staat meestal niets concreets in deze boeken. Behalve dan het advies om zelf boeken via ClickBank te gaan verkopen. Verspil je geld en je tijd niet aan dit soort boeken! Probeer niet op bedrieglijke manieren geld te verdienen. Maar start je eigen bedrijfje en doe dit gewoon op een eerlijke Hollandse manier.

In mijn ervaring wil iedereen je graag helpen met het opzetten van een bedrijfje. Mijn economie lerares was bijvoorbeeld enthousiast en heeft mij veel raad gegeven. Iedereen zal vast een leeraar, ouder, familielid of kennis hebben die je graag wil helpen. Ik raad aan om alles wat je wilt doen eens goed op papier te zetten, maar maak er geen uitgebreid ondernemingsplan van. Het is namelijk niet nodig om een bank te overtuigen.

Juridische verantwoordelijkheid is natuurlijk wel een struikelblok voor veel jonge ondernemers. Vandaar dat ik hier een paar tips voor heb. Je wilt natuurlijk niet in een geschil terecht komen.

  • Wees eerlijk over alles, verzwijg niets tegenover je klanten.
  • Laat de klanten pas achteraf betalen, accepteer geen aanbetalingen. Hiermee vermeid je situaties waarin de klant zich bedrogen voelt, je bent namelijk jong en hebt nog niet veel ervaring.
  • Vermeid situaties waarin je over andermans geld moet beslissen.
  • Houdt het geld van de klant minstens een paar weken in kas voordat je er iets mee gaat doen, de mogelijkheid bestaat dat ze iets terug eisen. Natuurlijk gaan wij hier niet van uit, maar je weet het nooit.

Als je al deze tips goed gebruikt zal je niet in een vervelende situatie belanden. Naast verantwoordelijkheid tegenover de klanten is er natuurlijk ook verantwoordelijkheid in het algemeen. Minderjarigen zijn namelijk niet eind verantwoordelijk over de beslissingen die zij maken. Daarom zal je je ouders achter je moeten hebben bij het oprichten van je bedrijfje. Dit is eigenlijk alleen belangrijk op het moment dat je je inschrijft bij de kamer van koophandel. Maar hierna blijven je ouders natuurlijk eind verantwoordelijke voor alle acties die jij verricht. Het overhalen van je ouders zal dus misschien wel een moeilijke opgave zijn. Je zou eventueel dit artikel er bij kunnen pakken en vertellen over de tips die ik zojuist heb genoemd.

Je zal ook een boekhouding moeten voeren en belasting moeten betalen. Elk kwartaal zal je aangifte moeten doen voor omzetbelasting en elk jaar voor inkomsten belasting. Het is verplicht om een boekhouding te voeren. Er zal als je je registreert bij de KvK ook iemand gratis langs komen van de belastingdienst. Hij of zij zal je alles uitleggen over het voeren van een boekhouding en de belastingplicht. Het voeren van een boekhouding hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn, en je hoeft er al helemaal geen dure software voor aan te schaffen. Ik voer mijn boekhouding gewoon in Numbers. Numbers is het spreadsheet programma van Apple en is vergelijkbaar met Excel. Het is echter wel belangrijk dat je boekhouding voert en facturen uitstuurt die voldoen aan de conventies.

Daarnaast moet je je ook realiseren dat je 119% van het bedrag dat je mag uitgeven op je rekening zal staan. Blijf van de 19% af en zet dit op een spaarrekening totdat je moet betalen. Daarnaast zal je ook inkomsten belasting moeten betalen, mijn ervaring is dat dit niet erg veel is door de algemene heffingskorting. Maar houd toch naast de 19% ook nog 30% vast voor de inkomsten belasting. Dus je zal 119% binnenkrijgen op je rekening en je bent vrij om 70% uit te geven. Op deze manier kom je niet voor een verassing te staan op het moment dat het jaar afloopt en je de staat moet betalen.

Natuurlijk kan je bedrijfsuitgaven aftrekken van de belasting en van de omzet. Dus het is misschien allemaal iets minder grimmig dan het lijkt. Ik raad aan om een boekje te bestellen over boekhouden voor ZZPers. Er zal vast een “boekhouden voor dummies” boek bestaan. Ik zelf heb dit geleerd tijden de economie lessen op school, maar natuurlijk heeft niet iedereen dit vak (met interesse) gevolgd.

Ik zal binnenkort verder schrijven over hoe ik mijn bedrijfje heb opgericht. Deel 2 komt er aan! met hierin meer over internet bedrijfjes. :-)

Introductie in het ontwikkelen van iPhone apps

jan 24

Technologie, Tutorials , 1 Reactie

Misschien had je in mijn eerste blog post al gelezen dat ik als 15 jarig jongetje al een beetje geobsedeerd was met het apparaat, de iPhone. Ik heb ondertussen het ontwikkelen van de programma’s er voor een beetje onder de knie. Hieronder staan een aantal links naar sites die ik gebruikt heb voor het leren ontwikkelen. Mijn uitwerkingen staan er in sommige gevallen ook bij. En natuurlijk een korte introductie.

cocoa |ˈkōkō|
zelfstandig naamwoord
een object-georiënteerde API, geschreven in Objective-C.

Cocoa Touch is de programmer omgeving die gebruikt word om iPhone applicaties mee te ontwikkelen.
Code word geschreven in Objectiv-C. Dit is een specifieke schrijfwijze van code. Veel programmeurs die Objective-C code voor het eerst zien schrikken een beetje omdat er in de syntax veel blokhaakjes voorkomen.

NSObject * nieuwObject = [[NSObject alloc] initWithObject:[self delegate]];

Zoals je zien komen er in een toewijzing van een nieuwe pointer een aantal blokhaakjes voor. Bij deze toewijzing word een stukje werkgeheugen vrijgemaakt om er vervolgens de waarde van het object delegate in te stoppen. En vervolgens wordt er een referentie gegeven naar dit stukje geheugen. Deze referentie noemen we een pointer.

Gericht op objecten
Als je aan het programmeren bent met Cocoa werk je vrijwel alleen maar met objecten. Dit word object-georienteerd programmeren genoemd. Objectiv-C is op C gebouwd en ondersteunt alle C code. Er kan dus ook procedure gericht worden geprogrammerd.
De term object is opzichzelf natuurlijk ietwat nietszeggend. En dat is een object in Cocoa eigenlijk ook. Je kan pas echt een object berijpen als je de blauwdruk van het object kent. De blauwdruk word een class genoemd.
Bij deze een voorbeeld van een class:

@interface Persoon : NSObject {
string voornaam;
string achternaam;
int leeftijd;
}
@end

In dit geval is de class naam Persoon. En het object persoon kan een voornaam, achternaam en leeftijd bevatten. Voornaam en achternaam zijn strings omdat er als waarde een stuk tekst toegewezen moet worden. Leeftijd is een interger omdat de er als waarde een geheel getal toegewezen moet worden.
Op dit moment kan er echter nog niets worden toegewezen worden. Hiervoor moeten zogenaamde methods aangemaakt worden. Methods lijken heel erg op functies in het procedure gericht programmeren.

@interface Persoon : NSObject {
string voornaam;
string achternaam;
int leeftijd;
}
@end

@implementation Persoon

-(void)setVoornaam:(string)aVoornaam andAchternaam:(string)aAchternaam {
voornaam = aVoornaam;
achternaam = aAchternaam;
}

-(BOOL)setLeeftijd:(int)aLeeftijd {
if(aLeeftijd < 0) { return NO; }
else if (aLeeftijd > 150) {
return NO;
}
else {
leeftijd = aLeeftijd;
return YES;
}
}

@end

Nu zijn er 2 functies aangemaakt. Met eentje kan de voor- en achternaam toegewezen worden. En met de andere kan dit zelfde gebeuren met de leeftijd. De eerste method stuurt geen resultaat terug, dit word aangegeven met void. Daarin tegen doet de tweede method dit wel. De tweede method stuurt namelijk een boolean terug. Een boolean is een variabele die een waarde kan aannemen van 1 of 0. Cocoa staat echter ook toe om YES en NO te gebruiken. In andere programmertalen is het gebruikelijk om TRUE en FALSE te gebruiken voor booleans.

De tweede method zal ook checken of de persoon geen negatieve leeftijd heeft of dat de persoon niet ouder is dan 150. Dit gebeurt met een if-else structuur. Als een conditie waar is zal de code tussen de accolades uitgevoerd worden. Dus in dit geval als iemand jonger is dan nul word de code tussen de accolades van de eerste if uitgevoerd. Als de conditie echter niet waar is dan zal door worden gegaan met de else if conditie. En als die weer niet waar is zal de code tussen de accolades achter else worden uitgevoerd.

Om nu een nieuwe persoon aan te maken zal de volgende code uitgevoerd moeten worden. Dit is waar de hoekhaakjes weer terug komen.

Persoon *thijs = [[Persoon alloc] init];
[thijs setVoornaam: @”Thijs” andAchternaam: @”Scheepers”];
[thijs setLeeftijd:18];

In de eerste regel code word het object thijs aangemaakt. En in de overige code word er informatie aan het object toegevoerd.

Hiërarchische verdeling van objecten
In het voorbeeld van het toewijzen van een class stond de volgende regel code:

@interface Persoon : NSObject {

In deze regel staat dat de class Persoon alle eigenschappen erft van de class NSObject. In dit geval is NSObject de super-class van Persoon. NSObject staat in Cocoa altijd boven aan de hiërarchie.
NSObject zorgt er bijvoorbeeld voor dat de alloc en init methods uitgevoerd kunnen worden op elk willekeurig object.
Hier volgt een voorbeeld dat het nut van een hierarchische verdeling zal laten zien. Wij maken een nieuwe class aan getiteld Nederlander.

@interface Nederlander : Persoon {
int burgerServiceNummer;
}
@end

Nu kan er nog steeds een voornaam, achternaam en leeftijd worden toegewezen aan een object met de class Nederlander. Maar een Nederlander heeft een burgerServiceNummer maar dat heeft een Persoon niet.

Stanford CS193p

In de lente van 2009 is op Stanford University in de VS college gegeven over het bouwen van iPhone apps. Het college werd begeleid door werknemers van Apple en gefilmd voor de hele wereld. Je kan de films zien op iTunes U. Les informatie is hier te vinden. Ik heb een aantal van deze opdrachten uitgewerkt.

OpenGL ES

Onderwaterhockey

dec 12

Mijn Leven, Zwemmen , , 1 Reactie

Underwater HockeyIk zit nu al een jaar of zes bij de zwemvereniging Watervrienden Schagen. Ik geef zelf les aan snorkelaars van 9 tot 14. Het is erg leuk om te doen omdat de leerlingen elke week weer enthousiast zijn.

Bijna aan het begin van elke les hoor ik wel een van de leerlingen vragen: “Gaan we vandaag weer onderwaterhockeyen?”. Ik ben er vorig jaar mee begonnen, één les voor een vakantie. Een van de jongens had het voorgesteld. Hij was er al bekend mee. En bovendien had hij de spullen, die er voor nodig zijn, bij zich. Het klonk goed, een sport voor snorkelaars. Dus we zijn het gaan doen. Hij had ons de spelregels uitgelegd, en ik zou dan scheidsrechter zijn. Na de eerste paar doelpunten begon het bij mij een beetje te kriebelen. Het zag er wel heel tof uit, iedereen scheerde door het water, probeerde net even zijn adem iets langer in te houden dan bij normale oefeningen en had nog lol ook. De snorkelaars waren er helemaal van ondersteboven. Ze wilde altijd wel onderwaterhockey doen. Sindsdien is onderwaterhockey een vast onderdeel van ons snorkel programma bij de watervrienden. Echt op hoog niveau wordt het niet gespeeld, maar we hebben er lol van.

Als ik volgend jaar bij mijn vervolgopleiding onderwaterhockey kan doen bij een sportvereniging, laat ik me dat geen 2 keer zeggen. Mij lijkt het echt gaaf om het op niveau te gaan spelen.

Als je als buitenstaander het woord “onderwaterhockey” hoort begin je spontaan te lachen, en kan er gewoon geen beeld bij voorstellen. Maar als je een potje hebt meegedaan weet ik zeker dat je snel verkocht bent. Wat mij betreft is onderwaterhockey een van de mooiste teamsporten ooit.

Meer informatie over onderwaterhockey is hier te vinden

Oudere berichten